'Έφυγαν" σχεδόν μαζί, δύο σπουδαίοι Αιγαλιώτες...

Συγκίνηση για τους Νίκο Μαρτίνο και Σταμάτη Αποστόλου.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Με λίγες μέρες διαφορά, η τοπική κοινωνία της πόλης μας στερήθηκε της παρουσίας δύο πολύ σημαντικών ανθρώπων, που συνεισέφεραν πολλά στην αθλητική και επαγγελματική ζωή του Αιγάλεω. Πρώτος "έφυγε" την Τετάρτη 10 Ιουνίου και σε ηλικία 78 ετών ο Κύθνιος στην καταγωγή, Νικόλαος Μαρτίνος. Είχε επί πολλά  χρόνια διατελέσει παράγων της ιστορικής Ιεράπολης, την οποία μάλιστα υπηρέτησε και ως πρόεδρος του Δ.Σ. Παράλληλα, είχε ασχοληθεί και με το γυναικείο βόλεϊ του Αιγάλεω Α.Ο., όπου υπήρξε μέλος της ηγετικής του τριάδας στην εποχή προ της διοικήσεως Παντελή Βλάχου. Η κηδεία του τελέστηκε χθες Σάββατο, παρουσία πλήθος κόσμου από τον Ιερό Ναό του "Εσταυρωμένου" και ήδη ο αείμνηστος συνδημότης μας, αναπαύεται στο Γ' Κοιμητήριο.

Η ετήσια γιορτή των βετεράνων του City!

Φωτογραφία από την εκδήλωση.

Πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ σε κλίμα κεφιού αλλά και συγκίνησης!

Για μία ακόμη φορά, το Δ.Σ. του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών, Αθλητών, Παραγόντων Αιγάλεω Α.Ο. ("ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.") πραγματοποίησαν την εδώ και πολλά χρόνια, καθιερωμένη, ετήσια εκδήλωσή τους για το νέο έτος. 

Κάποτε στο Αιγάλεω City…

 

Αρχείο εφημερίδας 'Μακεδονία'

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Μία αναδρομή στα παλιά χρόνια του ποδοσφαίρου μας.

Η αγωνιστική περίοδος 1974-75 ήταν μία σεζόν «κομβική» για το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας, αλλά και μία χρονιά – ορόσημο γενικά για τη χώρα, που μόλις είχε βγει από την 7χρονη τυραννία των «συνταγματαρχών» (Απρίλιος 1967 – Ιούλιος 1974), ενώ σε εξέλιξη ήταν η δραματική τραγωδία της Κύπρου. Ας θυμηθούμε ότι κατά τη διάρκεια της «χούντας», όπως καθιερώθηκε ο όρος για να χαρακτηρίσει το αποτέλεσμα του προδοτικού πραξικοπήματος της 21^ης Απριλίου ’67, είχε γίνει μία εκτενής προσέγγιση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, με επιδιωκόμενο την «Ένωση» της μεγαλονήσου με την «μητέρα – πατρίδα». 

Ο Νοέμβρης του Αιγάλεω

Εφημερίδα 'Έθνος'

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Ο Νοέμβριος, τρίτος μήνας του φθινοπώρου (για πολλούς ο... πρώτος) αποτελεί διαχρονικά για την πόλη μας ένα σημαντικό ορόσημο. Προσέξτε το συμβολισμό, μεταξύ ομάδας και τοπικής κοινωνίας:  Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 1945 ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Δαμασκηνός (βλέπε στιγμιότυπο αριστερά), παρουσία πλήθους πιστών και πολλών επισήμων θεμελίωσε τη Μητρόπολη της περιοχής μας, τον Ιερό Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Έναν χρόνο μετά, στις 3 Νοεμβρίου 1946 (ήταν και πάλι Κυριακή) συναντήθηκαν σε ένα καφενεδάκι κοντά στο "παλαιό τέρμα" (διασταύρωση Ιεράς Οδού με τη λεωφόρο Θηβών) ορισμένοι αθλητικοί παράγοντες ποδοσφαιρικών ομάδων του Αιγάλεω. Αποφάσισαν ότι έκτοτε θα ένωναν τις δυνάμεις τους με σκοπό τη δημιουργία μίας ισχυρής ομάδας, ικανής να πρωταγωνιστήσει και να αναδείξει την περιοχή μας. Εκείνη την ημέρα, από τους εκπροσώπους των σωματείων Αθλητική Ένωση Πυριτιδοποιείου, Αθλητική Ένωση Αγίου Σπυρίδωνος και Φοίνικος Αιγάλεω, λήφθηκε η απόφαση για τη "γέννηση" του ιστορικού "Αιγάλεω Α.Ο.", ενός συλλόγου που -πολύ γρήγορα- θα έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του στο αθλητικό μας γίγνεσθαι. Την "τετράδα" της συγχώνευσης συμπλήρωσε έναν και πλέον χρόνο μετά (Δεκέμβριος 1947) η προσθήκη της Αθλητικής Ένωσης Ιεραπόλεως, η οποία προσχώρησε στο νέο σύλλογο (έως τότε "Αθλητική Ένωση Αιγάλεω") δωρίζοντάς του το καταστατικό της, την ιδρυτική της σφραγίδα και άλλα σημαντικά έγγραφα. 

Πένθος στο City: "Έφυγε" ο Κώστας Κωνσταντινίδης!

Γήπεδο Ο.Φ.Η. (Ηράκλειο Κρήτης, 7 Ιουνίου 1981): Πριν τον αγώνα
"μπαράζ" με τη Ρόδο, εισέρχονται στο γήπεδοι οι αείμνηστοι
Κ. Κωνσταντινίδης, Ζαχ. Λυκουρίνος και Ανδρ. Σταματιάδης.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Νέα μεγάλη απώλεια για την αθλητική -και όχι μόνο- κοινωνία της πόλης μας, καθώς έφυγε προχτές από τη ζωή ο βετεράνος παράγων του Αιγάλεω Α.Ο. - οδοντίατρος Κώστας Κωνσταντινίδης (πρώτος αριστερά στη φωτογραφία) νικημένος από την επάρατη νόσο. Η κηδεία του τελείται σήμερα στις 10:00 π.μ. από τον Ι.Ν. του Αγίου Σπυρίδωνα Αιγάλεω. Ο εκλειπών υπήρξε ένας εκ των πλέον ανιδιοτελών και σεμνών ανθρώπων της ομάδας, που πάντοτε προσέφερε αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του, δίχως να επιδιώκει την παραμικρή προβολή ή αναφορά στο όνομά του. Θα τον θυμόμαστε πάντα με συγκίνηση. Το Δ.Σ. και όλα τα μέλη του Συνδέσμου Βετεράνων Αιγάλεω (ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.) απευθύνουν τα πλέον θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και εύχονται καλή Ανάπαυση στην ψυχή του.

Το Αιγάλεω έκανε το 3-1 μέσα στη Δάφνη και επέστρεψε στην Α2 ανδρών!

 

Οι νικητές του 'Σίτι' χειροκροτούν τους φιλάθλους μας
που βρέθηκαν σήμερα στο 'Μιχάλης Μουρούτσος'.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Πανηγυρικά έκλεισε τη φετινή σεζόν το τμήμα μπάσκετ ανδρών του Αιγάλεω Α.Ο., ολοκληρώνοντας με επιτυχία μία προσπάθεια που διήρκεσε δύο συνεχόμενα έτη. Σήμερα Σάββατο, τα παιδιά του Δημήτρη Παπαδόπουλου πέρασαν νικηφόρα με 73-71 έπειτα από έναν δραματικό αγώνα μέσα στο κλειστό "Μιχάλης Μουρούτσος" επί της Δάφνης, φτάνοντας στις 3 νίκες (3-1) στη σειρά των τελικών των Play Off της Β' Εθνικής (National League 1) και εξασφαλίζοντας την επιστροφή του συλλόγου στην Α2 ανδρών (Elite League) μετά από 15 ολόκληρα χρόνια! 

Ένα «παπί» που αγαπάμε: «Νοιώθω ευλογημένος από τον Θεό, που είμαι ΑΙΓΑΛΕΩ!»

 

Με αντίπαλο τον αείμνηστο Μητσιμπόνα,
σε αγώνα Κυπέλλου Αιγάλεω - ΠΑΟΚ 1-1 (1989)

Ο βετεράνος διεθνής άσσος Δημήτρης Παπαϊωάννου, μιλάει για όλα.

(Συνέντευξη στο Νίκο Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε φίλαθλο (από τους λίγο παλαιότερους της ομάδας μας) τη γνώμη του σχετικά με τον παλαίμαχο, πρώην διεθνή μεσοεπιθετικό του «Σίτι» Δημήτρη Παπαϊωάννου, είναι βέβαιο ότι θα μιλήσει για αυτόν με τα πλέον κολακευτικά λόγια. Όχι μόνο διότι το αγαπημένο «παπί» του Αιγαλιώτικου κόσμου υπήρξε μίας σπάνιας ποιότητας αθλητής, αλλά και για τον εξίσου εξαίρετο χαρακτήρα του! Πραγματικά, ο Δημήτρης είναι ένας εγκάρδιος, έντιμος, ειλικρινής και ευγενής άνθρωπος, μονίμως με το χαμόγελο στα χείλη και που κάθε του κουβέντα έχει πάντα, για τον εκάστοτε συνομιλητή του, μία ιδιαίτερη βαρύτητα. Διότι γνωρίζει πότε θα μιλήσει, τι θα πει και σε ποιον θα απευθυνθεί. Προσωπικά είμαι ευτυχής που με τιμάει με την ειλικρινή του φιλία, εδώ και πολλά χρόνια. Τον ευχαριστώ που ανταποκρίθηκε για αυτή τη συνέντευξη που του ζήτησα. Ας δούμε τι έχει να μας πει.

Πρόσκληση σε εκδήλωση των παλαίμαχων του Αιγάλεω.

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Καλούμε τα μέλη μας τη Δευτέρα 10/02/2025 και ώρα 19:00 στην Αίθουσα Τύπου "Τάκης Μαρκόπουλος" του Δημοτικού γηπέδου "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης", όπου θα πραγματοποιηθεί η κοπή της Βασιλόπιτας του Συνδέσμου μας (ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π. Α.Ο. ΑΙΓΑΛΕΩ).

Επιπλέον των ευχών θα ανταλλάξουμε απόψεις, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο θα προβεί σε ενημέρωση για τις δραστηριότητές του.

Τέλος, θα προσφερθούν εδέσματα από πλούσιο μπουφέ.

Με εκτίμηση,

Το Δ.Σ.

Θλίψη στο ελληνικό ποδόσφαιρο: «Έφυγε» ο Ανδρέας Σταματιάδης.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Μία τεράστια μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών. Ο Ανδρέας Σταματιάδης, ο πρώην διεθνής άσσος της ΑΕΚ (την οποία υπηρέτησε πιστά επί δεκαετίες και από οποιοδήποτε πόστο) αλλά και ο τεχνικός που χάρισε στο Αιγάλεω δύο πρωταθλήματα Νότου στη Β’  Εθνική (1981, 1983) άσχετα αν το πρώτο δεν οδήγησε στον τίτλο, δεν είναι πια κοντά μας.

Ποδοσφαιρόμετρο (1975 - 1977)

(Γράφει και σταχυολογεί ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το 1975 υπήρξε μία σημαδιακή χρονιά για το ποδόσφαιρο της πόλης μας. Η σπουδαία ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο. ύστερα από μία ολόκληρη δεκαετία θριάμβων και διακρίσεων στην Α’  Εθνική (1965-1975) βρέθηκε αναπάντεχα στη Β’  Εθνική. Στον αντίποδα, ο δημοφιλής ΟρφεύςΑιγάλεω, που είχε δημιουργηθεί το 1968 από αναγκαστική συγχώνευση της Ιεραπόλεως, της Ολυμπιάδας και της (ανεξάρτητης) Άμυνας Αιγάλεω, πέτυχε να ανέλθει στη Β’ Εθνική, για δεύτερη φορά στα χρονικά. Οι  πρώτες του δύο συμμετοχές είχαν καταγραφεί τις σεζόν 1971-72 και 1972-73. Έτσι, την αγωνιστική χρονιά 1975-76 οι δύο ομάδες θα έρχονταν αντιμέτωπες στον όμιλο Νότου της Β’ Εθνικής, χρησιμοποιώντας άλλωστε και την ίδια έδρα, το Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω. Αλλά ας δούμε τα πράγματα πιο αναλυτικά.

Το… «ποδοσφαιρόμετρο» του Αιγάλεω!

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Μέρος 1: Το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου 1979-80.

Από σήμερα και με έναρξη τη σεζόν 1979-80 (όταν καθιερώθηκε στην Ελλάδα ο θεσμός του Επαγγελματικού ποδοσφαίρου), ξεκινάμε μία αναλυτική αναδρομή στο ποδοσφαιρικό παρελθόν των ομάδων της πόλης μας. Τη «μερίδα του λέοντος» σε αυτή την καταγραφή και μάλλον αυτοδίκαια, θα έχει η ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο., που είναι και ο πλέον ιστορικός σύλλογος της περιοχής μας. Ωστόσο, θα θυμηθούμε τα αγωνιστικά κατορθώματα (όπως και διάφορες άλλες λεπτομέρειες) των υπόλοιπων (ερασιτεχνικών) συλλόγων μας, του Διαγόρα Δρυοπιδέων, του Ορφέα Αιγάλεω και του Θεμιστοκλή.

·         Θα παρακαλούσα, όποιον φίλο διαπιστώσει κάποια έλλειψη στα όσα γράφω ή και κάποιο σφάλμα, να με ενημερώσει σχετικά, με ένα e-mail στη διεύθυνση aNwDyNos@gmail.com

1987: Τι απέγιναν οι άσσοι του Αιγάλεω Σίτι;

Μία αναδρομή στην αγωνιστική καριέρα των παικτών που αγαπήσαμε!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το 1987 ήταν μία κομβική χρονιά στην ιστορία της αγαπημένης μας ομάδας. Σαράντα χρόνια από την ίδρυσή του, το θρυλικό «Αιγάλεω Σίτι» των δεκαετιών του ’50, του ’60 και του ’70 με τις τόσες σπουδαίες επιτυχίες και μία πληθώρα εξαιρετικών ποδοσφαιριστών που είχαν αναδειχτεί από τις τάξεις του, ήταν πλέον υποχρεωμένο για πρώτη φορά στα χρονικά, να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας!

Όσα είχαν προηγηθεί την τριετία 1984 – 1986 είναι γνωστά στους παλαιότερους φιλάθλους μας. Κάποια στιγμή πρόκειται, με το «ψυχρό» μάτι που εξασφαλίζει η χρονική απόσταση, να επιχειρήσουμε μία απόδοση των (όποιων) ευθυνών, για εκείνο το μοιραίο «κατρακύλισμα». Δεν είναι –ακόμη- της παρούσας στιγμής. Προς το παρόν θα ασχοληθούμε με αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο (1987-88), θυμίζοντας τις μεγάλες μορφές των άσσων του συλλόγου μας που τότε ήταν ακόμη στην ενεργό δράση. Αλλά θα «ανακαλύψουμε» μαζί και τους… «νεοσσούς» του City, που τότε άνοιγαν τα ποδοσφαιρικά τους φτερά!

Τα 23… «ποδαρικά» του Αιγάλεω στην Α’ Εθνική!

Συνολικά 17 ποδοσφαιριστές του «Σίτυ» έσπασαν το… ρόδι, κάθε νέας χρονιάς.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Μπορεί τα τελευταία 18 χρόνια το Αιγάλεω να απουσιάζει από τη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (καθώς η τελευταία συμμετοχή του σε αυτήν καταγράφηκε το 2006-07, στην πρώτη δηλαδή σεζόν της ελληνικής «Σούπερ Λιγκ») ωστόσο η ιστορία του στο θεσμό είναι αξιομνημόνευτη. Από τις 65 διοργανώσεις (μαζί με τη φετινή) που έχουν πραγματοποιηθεί, η ομάδα μας μετράει 23 συμμετοχές. Τόσα φυσικά είναι και τα αντίστοιχα «ντεμπούτο» του στην κάθε νέα (ημερολογιακή) χρονιά. Ας θυμηθούμε πως ξεκίνησε για το «Σίτι» η κάθε περίοδος, ποιοι ποδοσφαιριστές του έσπασαν το… ρόδι της χρονιάς (σκοράροντας) αλλά και ποια ήταν η κατάληξη για την ομάδα με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος.

Ποιους χάσαμε το 2024

 

Όλες οι απώλειες του αθλητικού (κι όχι μόνο) Αιγάλεω τη χρονιά που δύει...

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Το 2024 οδεύει προς το τέλος του και όπως συνηθίζεται, ένας απολογισμός για εκείνους που χάσαμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς είναι αναμενόμενος. Μαζί με όσα θυμόμαστε, είναι ασφαλώς οι απώλειες αγαπημένων μορφών της αθλητικής ιστορίας του τόπου μας και όχι μόνο. Την προηγούμενη χρονιά (2023) το Αιγάλεω θρήνησε την απώλεια πέντε σημαντικών ανθρώπων του, του πρώην δημάρχου Πάνου Σπηλιόπουλου, των διοικητικών παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο. Νίκου ("Λάκη") Αλεξίου και Κώστα Μαρίνου και των πρώην ποδοσφαιριστών του, Χρήστου Ζαντέρογλου και Δημήτρη Ρεμούνδου.

Από επιτυχία στέφθηκε η ετήσια εκδήλωση των Βετεράνων του Αιγάλεω.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Στο γνωστό κέντρο διασκέδασης του Χαϊδαρίου ‘Έπαυλις’ έγινε την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου και για δεύτερη συνεχόμενη  φορά –όπως και δύο χρόνια πριν- η καθιερωμένη Χοροεσπερίδα του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών, Αθλητών και Παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο. («ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.»). Είχαν προσκληθεί πάρα πολλοί φίλοι του συλλόγου, ενώ το «παρών» έδωσε η δημοτική αρχή της πόλης μας που εκπροσωπήθηκε τόσο από το νυν δήμαρχο Αιγάλεω κ. Λάμπρο Σκλαβούνο, όσο και τον προηγούμενο, κ. Δημήτρη Μπίρμπα. Πολλά επίσης ήταν τα τιμώμενα πρόσωπα που επέλεξε να βραβεύσει για την προσφορά τους το νεοσυσταθέν Δ.Σ. του Συνδέσμου, ενώ παράλληλα υπήρξε πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα και γλέντι μέχρι πρωίας. 

Πένθος στο Αιγάλεω: «Έφυγε» ξαφνικά ο Νότης Γεωργουλέας!

Παλαιός ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω Α.Ο. και του Ορφέα.

Σαν «κεραυνός» έπεσε η είδηση για το θάνατο του βετεράνου ποδοσφαιριστή Επαμεινώνδα (Νότη) Γεωργουλέα στην πόλη μας. Ο πρώην αρχηγός των ερασιτεχνών του Αιγάλεω Α.Ο. και του Ορφέα Αιγάλεω έφυγε από κοντά μας στα 64 του χρόνια το βράδυ της Δευτέρας «προδομένος» από την καρδιά του και ενώ βρισκόταν μεταξύ φίλων.

Γεννημένος το 1960, ο Γεωργουλέας αγωνίστηκε κυρίως στη θέση του κεντρικού αμυντικού («λίμπερο»). Σε ηλικία 23 ετών μεταπήδησε μαζί με άλλους συμπαίκτες του από το Αιγάλεω στον Ορφέα, στο πλαίσιο της μετεγγραφής του Τέλη Πιστόλη στο «Σίτι». Για μία ολόκληρη δεκαετία αποτέλεσε έναν από τους πιο πιστούς και πολύτιμους παίκτες της ομάδας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Να σημειωθεί ότι στον Ορφέα έπαιξε επί αρκετά έτη και ο αδελφός του Γιώργος (τερματοφύλακας). Εκτός όμως από την αθλητική του αξία, ο Νότης υπήρξε ένας εξαιρετικός άνθρωπος με σπάνιο χαρακτήρα και σίγουρα θα λείψει από πάρα πολύ κόσμο, που τον γνώρισε και τον αγάπησε.

Το Δ.Σ. και όλα τα μέλη του Συνδέσμου Βετεράνων του Αιγάλεω Α.Ο. («ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.») εκφράζουν την οδύνη τους για την απώλειά του και απευθύνουν τα πλέον ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό του ταξίδι.

 

Θλίψη στο Αιγάλεω: «Έφυγε» ο Δαυίδ Μαύρος.

Όπως μάθαμε, δυστυχώς απεβίωσε χθες ο παλαιός άσος του Αιγάλεω.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ο Δαυίδ Μαύρος γεννήθηκε στις Κεχριές της Εύβοιας την 8^η Μαΐου του 1955, αλλά έφυγε από τη ζωή πολύ πρόωρα, πριν καν συμπληρώσει τα 70 του χρόνια (ήταν 69 ετών). Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σε πολύ μικρή ηλικία με την ομάδα του Ακράτητου Άνω Λιοσίων όπου σε ηλικία 14 ετών έκανε «ντεμπούτο» στην πρώτη ομάδα στην αναμέτρηση της Β' Κατηγορίας (Ε.Π.Σ. Αθηνών) με αντίπαλο το Φοίνικα Καλλιθέας. Παρέμεινε για δέκα συνεχόμενα έτη και το 1979 μεταπήδησε στον Ηλυσιακό όπου έπαιξε τρεις συνεχόμενες χρονιές, όλες στη Β’ Εθνική. Ήταν πρώτος σε συμμετοχές (με 103 παρουσίες στο πρωτάθλημα). 

Ξεκίνημα με Α.Ε.Κ. στο Αιγάλεω!

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Το 20^ο Πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας εκίνησε την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου του 1978 με προσδοκίες πολλών ομάδων (που είχαν ενισχυθεί στις μετεγγραφές) για διάκριση, αλλά και με παράπονα των φιλάθλων για την αύξηση στην τιμή των εισιτηρίων. Η «πρεμιέρα» δεν επιφύλαξε ιδιαίτερες εκπλήξεις και τα αποτελέσματα που σημειώθηκαν στα εννέα γήπεδα ήταν –λίγο ως πολύ- αναμενόμενα. Η «πρωτάρα» Ρόδος ηττήθηκε στην έδρα της από το φιλόδοξο Άρη (2-1), ενώ αίσθηση έκανε η επιτυχία του Εθνικού Πειραιώς στην Καστοριά. Η Πειραϊκή ομάδα έχοντας για πρώτη φορά κάτω από τα δοκάρια της τον πανύψηλο Αιγαλιώτη τερματοφύλακα Γιώργο Μουκέα (ο οποίος αποκτήθηκε από τον Παναρκαδικό) επικράτησε στο «ξερό» γήπεδο και νίκησε 1-0 χάρις σε τέρμα του βετεράνου (πρώην «ερυθρόλευκου») Βασίλη Σιώκου (13’). 

Η «πικρή» αγωνιστική σεζόν 1978-79 (Α’ Εθνική κατηγορία).

    Αιγάλεω (1978-79)

Από την πλούσια ιστορία του Αιγάλεω Α.Ο.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Μέρος 1^ο: Καλοκαίρι 1978.

Στις 4 Ιουνίου του 1978 έλαβε χώρα ο Τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας, μεταξύ της ήδη πρωταθλήτριας Α.Ε.Κ. και του δεύτερου στην τελική κατάταξη της Α’ Εθνικής, του Π.Α.Ο.Κ.

Ολοκληρώθηκε η ψηφοφορία για τον ιδανικό τερματοφύλακα του Αιγάλεω!

Ο Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς είναι στην πρώτη θέση της προτίμησης των φιλάθλων μας.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Μεγάλο ενδιαφέρον συγκέντρωσε, μεταξύ των μελών του γκρουπ City Retro (f/b messenger) η πρότασή μου (και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό) σχετικά με την ανάδειξη του καλύτερου γκολκίπερ του Αιγάλεω όλων των εποχών, βάσει μίας κατάστασης συνολικά είκοσι τεσσάρων (24) υποψηφίων. Τα προτεινόμενα ονόματα ξεκινούν από την αρχή της δεκαετίας του '50 (λίγο μετά από την ίδρυση του σωματείου) και φτάνουν έως το 2007 που η ομάδα έχασε τη θέση της απ' το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ και έκτοτε, ακολούθησε πτωτική πορεία. Καλύπτουν δηλαδή μία χρονική περίοδο σχεδόν εξήντα ετών! Σίγουρα κάποιοι που έμειναν εκτός της λίστας να δικαιούνταν κι εκείνοι κάποιας -μικρής έστω- αναφοράς, όμως για πρακτικούς λόγους περιορίστηκα στα πιο γνωστά ονόματα.