Κάποτε στο Αιγάλεω City…

 

Αρχείο εφημερίδας 'Μακεδονία'

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Μία αναδρομή στα παλιά χρόνια του ποδοσφαίρου μας.

Η αγωνιστική περίοδος 1974-75 ήταν μία σεζόν «κομβική» για το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας, αλλά και μία χρονιά – ορόσημο γενικά για τη χώρα, που μόλις είχε βγει από την 7χρονη τυραννία των «συνταγματαρχών» (Απρίλιος 1967 – Ιούλιος 1974), ενώ σε εξέλιξη ήταν η δραματική τραγωδία της Κύπρου. Ας θυμηθούμε ότι κατά τη διάρκεια της «χούντας», όπως καθιερώθηκε ο όρος για να χαρακτηρίσει το αποτέλεσμα του προδοτικού πραξικοπήματος της 21^ης Απριλίου ’67, είχε γίνει μία εκτενής προσέγγιση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, με επιδιωκόμενο την «Ένωση» της μεγαλονήσου με την «μητέρα – πατρίδα». Ωστόσο, την ένωση απέκρουε τόσο η Τουρκία, όσο και ο εκλεγμένος πρόεδρος-Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’, ο οποίος είχε στραφεί φανερά προς τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του νησιού. Οι Τουρκοκύπριοι, που δεν αποτελούσαν πάνω από το 25% του πληθυσμού είχαν απομονωθεί σε θυλάκους, κυρίως στη βόρεια  πλευρά της νήσου, ενώ η δικτατορία, από το 1970 κιόλας, επεδίωκε την ανατροπή ή/και τη φυσική εξόντωση του Μακαρίου (όπως απέδειξαν τα γεγονότα) με σκοπό να εκλείψει ο -ανεπιθύμητος για πολλούς- «Κάστρο της Μεσογείου» (έκφραση που αποδίδεται σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους των Η.Π.Α.) Ουσιαστικά στο νησί, διεξάγονταν ήδη ένας ακήρυκτος, εμφύλιος πόλεμος! Το αποκορύφωμα της κρίσης ήρθε τον Ιούλιο του ’74, με το πραξικόπημα των ΕΛ.ΔΥ.Κ. - Εθνοφρουράς, που απομάκρυνε από την εξουσία το Μακάριο (διέφυγε την τελευταία στιγμή στο εξωτερικό, με τη βοήθεια των Βρετανών) και τοποθέτησε στη θέση του έναν «πρόεδρο-μαριονέτα», πιστό όργανο των δικτατόρων. Τα υπόλοιπα είναι επίσης γνωστά…

ΑΠΟΕΛ (1974)

Σταματάει η συμμετοχή Κυπριακών ομάδων στην ελληνική Α’ Εθνική.

Τη σεζόν 1973-74 ο υπολογίσιμος ΑΠΟΕΛ (εκπρόσωπος της Κύπρου στη δική μας Α’ Εθνική) του Πάνου Μάρκοβιτς ήταν η πρώτη ομάδα από τη μεγαλόνησο που κατάφερνε να ανανεώσει τη συμμετοχή του στη μεγάλη ελληνική κατηγορία. Έτσι τώρα, στο νέο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής θα συμμετείχε μία ακόμη ομάδα από την Κύπρο, η πρωταθλήτρια του 1974. Το Παγκύπριο Πρωτάθλημα λειτουργούσε δηλαδή, από το 1968, σαν ο… τέταρτος Όμιλος της ελληνικής Β’ Εθνικής (που τότε είχε 3 Ομίλους). Φυσικά μετά την Τουρκική εισβολή (Ιούλιος-Αύγουστος ’74) και την κατοχή του 40% σχεδόν του νησιού, τις εκατόμβες των θυμάτων, των έκτοτε αγνοούμενων και της προσφυγοποίησης, το ποδόσφαιρο μπήκε σε έσχατη μοίρα και τελικά η συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στην Ελλάδα αποκλείστηκε οριστικά. Τη σεζόν 1974-75, η Α’ Εθνική θα είχε πάλι 18 ομάδες (ανέβηκαν τέσσερις ομάδες από τη Β’ Εθνική, οι τρεις πρωταθλητές και ένας ακόμη μετά από αγώνες μεταξύ των δεύτερων κάθε Ομίλου), ωστόσο στο τέλος της χρονιάς είχε αποφασιστεί οι ομάδες της Α’ Εθνικής να μειωθούν σε 16. Θα υποβιβάζονταν, μοιραία, οι… πέντε τελευταίοι της τελικής βαθμολογίας, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει στα χρονικά! Και βέβαια, δεν επαναλήφθηκε… Εκείνη λοιπόν τη σεζόν (1974-75) τη… «νύφη» πλήρωσαν ο Ολυμπιακός Βόλου και το Αιγάλεω, που είδε να σταματάει έτσι άδοξα, η «χρυσή» του δεκαετία στη μεγάλη κατηγορία (φθινόπωρο 1965 – καλοκαίρι 1975).

Στιγμιότυπο από τον Τελικό του Θερινού Πρωταθλήματος 1974.
(Αρχείο εφημ. 'Μακεδονία')

Το πολύ κακό ξεκίνημα…

Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 1974 έγινε στο ουδέτερο Εθνικό Στάδιο Βόλου ο Τελικός του λεγόμενου «Θερινού Πρωταθλήματος» της Α’ Εθνικής (βλέπε άνω) που χρηματοδοτούσε ο Ο.Π.Α.Π., με φιναλίστ τον ΠΑΟΚ και το Αιγάλεω. Η ομάδα μας, με το Μίλτο Παπαποστόλου στην τεχνική ηγεσία έχασε δύσκολα με 2-0, από ισάριθμα γκολ στην επανάληψη (63’, 65’) του Άγγελου Αναστασιάδη. Τίποτα δεν προδίκαζε τη συνέχεια… Με ανανεωμένο έμψυχο δυναμικό και πολύ ενθουσιασμό, στην ‘πρεμιέρα’ της νέας περιόδου (Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου) το «Σίτυ» πανηγύρισε μία άνετη επικράτηση εντός έδρας (3-0) επί του Βόλου. Όμως, παρά την ικανοποίηση των φιλάθλων, τα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα σοβούσαν… Η αγωνιστική οπισθοχώρηση δεν άργησε. Στα επόμενα 6 παιχνίδια, τρία εκ των οποίων δόθηκαν στο γήπεδό μας, η ομάδα πέτυχε μόνο μία ακόμη νίκη, επί της Καστοριάς (1-0) την 4^η αγωνιστική, ενώ ηττήθηκε με 1-0 στην Καλαμάτα (2^η αγ.), από τον Ηρακλή στο Αιγάλεω (2-1, την 3^η μέρα), στη «Λεωφόρο» (δύσκολα) από τον Π.Α.Ο. (2-1, 5^η αγ.), από τον Ολυμπιακό στο Αιγάλεω (2-0) και από τον Π.Α.Ο.Κ. στην Τούμπα (3-1). Ο Παπαποστόλου που είχε προστριβές με τη διοίκηση (παρότι ήταν προπονητής για 3^η συνεχόμενη χρονιά) αποχώρησε μεσοβδόμαδα μετά την ήττα από το «γηραιό» και οι παράγοντες του συλλόγου άρχισαν να αναζητούν τον αντικαταστάτη του. Ο Βρετανός Λες Σάννον απέρριψε (τότε) ασυζητητί την πρόταση (θα δεχόταν μία άλλη, το… 1985) που του έγινε από τον πρόεδρο Δημήτρη Κοντογιάννη, για να υπογράψει τελικά συμβόλαιο συνεργασίας ο Βούλγαρος Λόζαν Κότσεφ, ο οποίος την προηγούμενη σεζόν ήταν τεχνικός της Λάρισας.

Το ρεπορτάζ από την 'Αθλητική Φωνή'

Η κρίσιμη 8^η αγωνιστική!

Έπειτα από 7 αγώνες στην «ουρά» του πίνακα (13 θέση) συνωστίζονταν έξι ομάδες (που όλες είχαν από 4, μόλις βαθμούς). Ήταν το Αιγάλεω, η Λάρισα, ο Ατρόμητος Αθηνών, ο Βόλος, ο Πανιώνιος και η Καλαμάτα. Το πρόγραμμα είχε βγάλει για την Κυριακή 1^η Δεκεμβρίου (σαν σήμερα) το τοπικό ντέρμπι Αιγάλεω – Περιστερίου! Ο Ατρόμητος ήταν «νεοφώτιστος» στη μεγάλη κατηγορία και όπως ήταν φυσικό, οι παίκτες του είχαν πολύ άγχος. Αποτέλεσμα, εκτός της «πρεμιέρας» (που πήραν ισοπαλία μέσα στη Λάρισα) και της νίκης στο γήπεδό του επί της Παναχαϊκής (2^η αγωνιστική) να αγνοεί, έκτοτε, τη νίκη. Επί 5 Κυριακές, δηλαδή, πήρε μόλις έναν ακόμη βαθμό! Ο προπονητής του, ο βετεράνος διεθνής άσσος του Παναθηναϊκού Κώστας Λινοξυλάκης, ήταν αισιόδοξος πως η γκίνια που κυνηγούσε τους ποδοσφαιριστές του, κάπου θα έσπαγε! Και η μοίρα τα έφερε έτσι, ώστε να συμβεί αυτό στο Αιγάλεω! Μπροστά σε 4.000 κόσμο το Αιγάλεω παγιδεύτηκε στην τακτική των αντιπάλων του, που του έδωσαν έξυπνα γήπεδο και δέχτηκε νωρίς (18’) ένα γκολ από αντεπίθεση. Στο β’ ημίχρονο η νευρικότητα πέρασε στην πλευρά μας, με αποτέλεσμα στο 80’ ο Ατρόμητος να «χτυπήσει» για δεύτερη φορά (2-0). Το μόνο που κατάφεραν οι Αιγαλιώτες ποδοσφαιριστές ήταν να μειώσουν με το γκολτζή Μιχάλη Χάσταλη, δύο λεπτά αργότερα. Ήταν πάντως λάθος του Βούλγαρου προπονητή, η καθυστερημένη είσοδος στον αγώνα του σπουδαίου Ρόδιου στράικερ. Οι Περιστεριώτες πανηγύρισαν έξαλλα τη σπουδαία επιτυχία, παίρνοντας θάρρος για τη συνέχεια, μαζί με ένα πριμ ο καθένας, της τάξης των 6.000 δρχ. Από την άλλη, τα… φίδια της αγωνίας άρχισαν να σφίγγουν το λαιμό των κυανολεύκων του Αιγάλεω.

Δυνατοί οι «μικροί»!

Τρεις μέρες μετά, την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου για το εφηβικό πρωτάθλημα, οι νέοι του Αιγάλεω (αριστερά) σημείωσαν ωραία νίκη (2-0) επί του Φωστήρα, ο οποίος είχε στη σύνθεσή του τους πολύ γνωστούς αργότερα, Μαμωνά, Γεροθόδωρο, Παυλίδη, Τασσόπουλο κ.α. Τα Αιγαλιώτικα γκολ σημείωσαν ο Δοβρίδης (43’) και ο -δικηγόρος σήμερα- Μιχάλης Καβάσης (58’). Οι υπόλοιποι που έπαιξαν ήταν οι Γιώργος Μουκέας, Βαβαρούτσος (γνωστός αργότερα ως παίκτης του Διαγόρα Δρυοπιδέων), Γορανίτης, Κοσμέτος, Κανελλόπουλος, Γούσης, Στέλιος Αναστασιάδης, Θόδωρος Παϊσανίδης (65’ Δημήτρης Παπαϊωάννου), Καλημέρης.

Θα επανέλθουμε σύντομα…