Αιγάλεω - Προοδευτική: Το "σπάσιμο" της παράδοσης!

Σχέδιο του υπογράφοντα το αφιέρωμα.

Όταν η Προοδευτική ήταν ο... "κακός δαίμων" του City!

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970 το Αιγάλεω και η γειτονική Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού (όπως είναι το πλήρες όνομά της) δύο γειτονικές ομάδες από λαϊκές γειτονιές της Αθήνας με πλούσια ιστορία και σπουδαίες επιτυχίες, αγωνίζονταν μαζί στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής Κατηγορίας. Το City είχε ανέλθει (για δεύτερη φορά στα χρονικά, η πρώτη ήταν το 1961) στη μεγάλη κατηγορία το 1965 και τότε διένυε τη «χρυσή» του δεκαετία (1966-1975). Από την άλλη, οι «βυσσινί» του Κορυδαλλού, που για τους παλαιότερους φιλάθλους ήταν ασφαλώς η δεύτερη πιο δημοφιλής ομάδα του Πειραιά μετά τον Ολυμπιακό, είχε (πέραν των 3 συμμετοχών της στο λεγόμενο « Πανελλήνιο Πρωτάθλημα » - προτού καθιερωθεί η Εθνική Κατηγορία) μία σχεδόν συνεχή παρουσία στην Α’ Εθνική, από την ίδρυσή της (περίοδος 1959-60) έως και τη σεζόν 1970-71. Σε συνολικά, δηλαδή, 12 διοργανώσεις, είχαν λείψει μόλις δύο φορές (1963-64 και 1968-69 κατά τις οποίες έπαιξαν στη Β’ Εθνική) αλλά και τις δύο πέτυχαν να επιστρέψουν άμεσα. Μάλιστα το 1964-65 (όταν μας απέκλεισε πολύ δύσκολα στο Κύπελλο με σκορ 3-2, σε αγώνα «νοκ – άουτ» που έγινε στο Νέο Φάληρο) κατέκτησε την 4^η θέση!

Το γειτονικό ντέρμπι του 1970.

Την περίοδο 1970-71 το Αιγάλεω είχε μία πανίσχυρη ομάδα (φωτό) χάρις στην οποία έφτασε στην κορυφαία έως σήμερα, διάκριση της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, καταλαμβάνοντας και αυτό, μετά από την Προοδευτική, την 4^η θέση της τελικής κατάταξης. Αντίθετα, η Προοδευτική (που φαίνεται πως είχε ολοκληρώσει έναν κύκλο επιτυχιών τότε) κατατάχτηκε στη 16^η θέση (επί συνόλου 18 ομάδων) και  υποβιβάστηκε. Θα γύριζε πάντως, αλλά μετά από 26 ολόκληρα χρόνια, το 1997.  

Στον πρώτο γύρο της συγκεκριμένης σεζόν (1970-71) οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο γήπεδο Αιγάλεω, όπου το City επικράτησε μάλλον άνετα και με «καθαρό» σκορ (2-0), χάρις σε τέρματα των Μπάμπη Σταυρόπουλου και (+)Γιώργου Γιαννακόπουλου. Αυτή, ωστόσο, θα ήταν η τελευταία εντός έδρας νίκη μας επί της Προοδευτικής, για αρκετά έτη… Ας δούμε πως «χτίστηκε» αυτή η δυσμενής παράδοση υπέρ των παικτών της, όταν αυτοί πατούσαν το τερέν του γηπέδου μας.

Την τετραετία 1972-1975 που το Αιγάλεω αγωνιζόταν στην Α’ Εθνική, οι δύο «άσπονδοι» γείτονες δεν είχαν την ευκαιρία να βρεθούν ξανά αντιμέτωποι. Αυτό συνέβη όταν το Αιγάλεω έπεσε κι αυτό με τη σειρά του στη Β’ Εθνική, στα μέσα της δεκαετίας που εξετάζουμε (βλέπε δημοσίευμα άνω). 

Αντίπαλοι στη Β' Εθνική.

Ακολούθησαν λοιπόν οι εξής αναμετρήσεις, πάντα στο Αιγάλεω:

1975-76 (Β’ Εθνική, Νότιος Όμιλος, 1^ος γύρος): Αιγάλεω – Προοδευτική 0-0. Στο παιχνίδι αυτό έγιναν εκτεταμένα επεισόδια λόγω της «σφαγιαστικής» διαιτησίας (κ. Μήττας) ενώ αποβλήθηκε ο κεντρικός αμυντικός Γιάννης Πιλάβης και το γήπεδό μας τιμωρήθηκε με αποκλεισμό 4 αγωνιστικών!

1976-77 (Β’ Εθνική, Νότιος Όμιλος, 1^ος γύρος): Αιγάλεω – Προοδευτική (ξανά) 0-0. Αυτή τη φορά η διαιτησία (κ. Αμπατζής) ήταν άριστη, αλλά αποβλήθηκε (με 2 κίτρινες κάρτες) ο μέσος μας, Φραγκίσκος Μαρτίνος. Σημειωτέον ότι εκείνη τη χρονιά η Προοδευτική ήταν πανίσχυρη, όμως μία τιμωρία (της επιβλήθηκε αφαίρεση 4 βαθμών για απόπειρα δωροδοκίας παικτών του Α.Ο. Πάτραι) την έβγαλε εκτός διεκδίκησης του τίτλου. Τον τελευταίο, πήρε με δραματικό τρόπο την τελευταία ακριβώς αγωνιστική το Αιγάλεω, νικώντας με 1-0 την εξίσου σπουδαία Κόρινθο. Όπως γίνεται αντιληπτό, για την επόμενη διετία, το Αιγάλεω (που ανέβηκε στην Α’ Εθνική) και η Προοδευτική (που παρέμεινε στη Β’) δεν ξαναβρέθηκαν.

Όμως το 1979 το City υποβιβάστηκε και ξαναβρήκε τους Κορυδαλλιώτες στο «Νότο» της Β’ Εθνικής: Την άνοιξη του 1980 (β’ γύρος) και  στην ‘πρεμιέρα’ του χλοοτάπητα του γηπέδου μας (φωτο) παρά την εντυπωσιακή εμφάνιση των παικτών μας η Προοδευτική πήρε ανέλπιστα τη νίκη (1-0) χάρις σε γκολ του δεινού σκόρερ Νίκου Μανιώτη με κεφαλιά ύστερα από ωραία σέντρα του Μαρίνου Θωμά σε αντεπίθεση, που πέτυχε στα τελευταία λεπτά του αγώνα! Λίγους μήνες μετά (14 Σεπτεμβρίου 1980) η Προοδευτική έμεινε και πάλι αήττητη (0-0) παρά την έντονη προσπάθεια των παικτών μας να συνεχίσουν το εντυπωσιακό τους ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Μία εβδομάδα πριν, είχαμε ξεκινήσει με μία σπουδαία εκτός έδρας νίκη (2-0) μέσα στο γήπεδο Ζωγράφου επί του Ηλυσιακού και με τον δυναμικό Χρήστο Πάτση να εντυπωσιάζει, αφού πέτυχε και τα 2 τέρματα στο ‘ντεμπούτο’ του με την «κυανόλευκη» φανέλα).

Απόσπασμα από το ρεπορτάζ του ιστορικού μας
με την υπογραφή του Βαγγέλη Φουντουκίδη
στην εφημερίδα 'Αθλητική Φωνή' της Δευτέρας
12.10.1981 (Από το αρχείο της Βουλής των Ελλήνων)

Και φτάσαμε πια στη σεζόν 1981-82: Πάλι στον 1^ο γύρο (την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, μία εβδομάδα πριν τις Εθνικές Εκλογές) το γήπεδό μας κατακλύστηκε από φιλάθλους που προσήλθαν για να παρακολουθήσουν μία ακόμη μεγάλη αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο δημοφιλείς συλλόγους. Ο βετεράνος, πρώην διεθνής Σερραίος γκολκίπερ Παναγιώτης Κελεσίδης υπεράσπιζε τα δίκτυα των φιλοξενουμένων, δείχνοντας (τουλάχιστον στο πρώτο 45λεπτο) ανίκητος. Η Προοδευτική εκμεταλλεύτηκε τον εκνευρισμό των παικτών μας και με τον ταχύτατο Γιάννη Τσατσαλίδη, άνοιξε το σκορ πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο 15λεπτό, με ένα απίθανο εναέριο σουτ – βολέ! Οι εξέδρες «πάγωσαν» προς στιγμή, αλλά ο κόσμος του City, που εκείνη την ημέρα ήταν συγκλονιστικός, πήρε, με τις ιαχές του επί 90 λεπτά τον «αέρα» των «βυσσινί» που οπισθοχώρησαν μαζικά (κυρίως στην επανάληψη) για να κρατήσουν το προβάδισμα. Στο β’ ημίχρονο το Αιγάλεω κυριάρχησε απόλυτα στον αγωνιστικό χώρο και ανέτρεψε την κατάσταση, φθάνοντας σε μία εντυπωσιακή νίκη, με σκορ 3-1. Δύο υπέροχα τέρματα πέτυχε ο «αέρινος» Κώστας Τσίκας και ένα ακόμη, με απίθανο μακρινό πλασέ ο Κώστας Καραλής, ενώ οι φίλαθλοί μας αποθέωναν τους ποδοσφαιριστές του Σταύρου Μακρή.

Η πολυετής παράδοση -που κρατούσε επί 11 (ημερολογιακά, όχι αγωνιστικά) έτη, είχε επιτέλους καταρριφθεί!