Αναδρομή στη Β' Εθνική (2ο μέρος)

Αθλητική Φωνή (Δευτέρα, 28.6.1976)

Β΄ Εθνική 1975-76: Κρήτη και Καβάλα πανηγυρίζουν!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Είχαμε αναφερθεί στην διοργάνωση της Β’ Εθνικής κατηγορίας της σεζόν 1975-76, η οποία όδευε προς ολοκλήρωση. Πραγματικά λοιπόν, οι συναντήσεις στον Α’  Όμιλο («Νότου»), μαζί φυσικά με εκείνους του «Βορρά», τερματίσθηκαν έπειτα από έναν αγωνιστικό… «Γολγοθά» 38 αγωνιστικών ημερών, την Κυριακή 27 Ιουνίου 1976. Όπως είπαμε στο πρώτο μέρος της αναδρομής μας, τον τίτλο στο «Νότο» πήρε ο Ο.Φ.Η. και γύρισε, έτσι, έπειτα από 5 χρόνια στη μεγάλη κατηγορία. Φυσικό ήταν, ολόκληρη η Κρήτη (ακόμη και τα… Χανιά) να πανηγυρίζουν για αυτή την επιτυχία. Στα τεχνικά «ηνία» του συλλόγου του Ηρακλείου βρισκόταν ο αείμνηστος Γιάννης Ζαφειρόπουλος (1939-2023), ο παλαιός εμβληματικός ηγέτης (ως παίκτης) του Α.Ο. Τρικάλων και ένας από τους καλύτερους προπονητές της κατηγορίας! 

Στο Β’ Όμιλο («Βορρά») θριαμβεύτρια ήταν η Καβάλα (μία εκ των πέντε ομάδων που είχαν υποβιβαστεί απ’ την Α’ Εθνική το 1975), την οποία οδήγησε ξανά στην Α’ Εθνική ο παλαιός διεθνής άσσος Κώστας Καραπατής (1929-2022) που εκτός από την εξαιρετική του σταδιοδρομία ως τερματοφύλακας (Ηρακλή Θ., Ολυμπιακού Π.), διακρινόταν πλέον και σαν πολύ αξιόλογος προπονητής.

Οι τελικές βαθμολογίες στους 2 ομίλους (1975-76)
καθώς και στατιτικά στοιχεία της τελευταίας αγωνιστικής ημέρας.

Αθλητική Ηχώ (2.7.1976)

Ο Άρειος Πάγος προκαλεί… σοκ!

Όπως γνωρίζουν οι παλαιότεροι φίλαθλοι, η σεζόν 1974-75 της Β’ Εθνικής στιγματίσθηκε από μία αέναη δικαστική διαμάχη μεταξύ του Παναιτωλικού (που τελικά πήρε την πρωτιά στον Α’ Όμιλο) και στον Πανελευσινιακό, ο οποίος υποχρεώθηκε να παραμείνει στη Β’ Εθνική, όμως δεν έπαψε ποτέ να διεκδικεί το δίκιο του! Και ενώ η επόμενη σεζόν (1975-76) είχε και αυτή τερματιστεί, ήρθε το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας (Άρειος Πάγος) να αποφανθεί για το κατά πόσο η Ε.Π.Ο. είχε σεβαστεί τους κανονισμούς ποδοσφαίρου, όταν αποφάσιζε ποια από τις δύο ομάδες θα αναδείκνυε πρωταθλήτρια. Το τελικό πόρισμα του Α.Π. απείλησε σαν… «καταπέλτης» να συντρίψει τα πάντα και τα καταδείξει τις χρόνιες παθογένειες του ποδοσφαίρου μας, που δεν έχουν πάψει έως και σήμερα, να ταλανίζουν το άθλημα. Το σκεπτικό της απόφασης, με απλά λόγια, έλεγε: Ο Πανελευσινιακός είχε δίκαιο στις αιτιάσεις του και έπρεπε εκείνος να ανέλθει στην Α’ Εθνική, αντί της ομάδας του Αγρινίου, του οποίου κακώς η Ε.Π.Ο., εκτός του μηδενισμού που σωστά επέβαλλε, δεν είχε αφαιρέσει επιπλέον 3 βαθμούς. Και αυτό διότι οι οπαδοί του είχαν την αποκλειστική ευθύνη στη διακοπή (με εισβολή τους στον αγωνιστικό χώρο, στο 84^ο λεπτό) της συνάντησης Ολυμπιακού Λιοσίων – Παναιτωλικού (που έγινε στις 19 Ιανουαρίου 1975) καθώς και της βιαιοπραγίας κατά των διαιτητών! Τη στιγμή της διακοπής οι γηπεδούχοι νικούσαν με 1-0 και όπως προβλέπεται, το παιχνίδι κατακυρώθηκε 2-0 υπέρ τους, όμως οι τρεις βαθμοί (ως επίσης όριζαν οι κανονισμοί) δεν αφαιρέθηκαν από την υπαίτια ομάδα.

Αθλητική Ηχώ (28.6.1975)

Σημειωτέον ότι ο Παναιτωλικός τερμάτισε πρώτος με 54 βαθμούς και η Ελευσίνα (που δεν κατάφερε την τελευταία αγωνιστική να νικήσει τη Χαλκίδα εκτός έδρας και έμεινε στην ισοπαλία) συγκέντρωσε 53 βαθμούς και κατατάχθηκε στη 2^η θέση. Η ειρωνεία, όμως, ήταν πως ο Πανελευσινιακός έπαιξε κανονικά στη Β’ Εθνική ολόκληρη την επόμενη περίοδο (1975-76) και αντίστοιχα, ο Παναιτωλικός στην Α’ Εθνική, με τον πρώτο να χάνει την παραμονή του ακριβώς την τελευταία αγωνιστική (ηττήθηκε από τον Α.Ο. Πάτραι εκτός έδρας, με 1-0) ενώ ο δεύτερος ανανέωσε τη συμμετοχή του στην Α’ Εθνική, καθώς από αυτήν, ουδεμία ομάδα υποβιβάστηκε….

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ