Καλοκαίρι 1976: Αιγάλεω και Ορφέας μπροστά στη νέα σεζόν!

Εφημερίδα 'Αθλητική Φωνή' (φύλλο Δευτέρας 28 Ιουνίου 1976)

Β’ Εθνική (Μέρος 3^ο)

(συνέχεια του αφιερώματος, από το Νίκο Δ. – Θ. Νικολαΐδη).

Είχαμε μείνει στην αναταραχή που προκάλεσε στην Ε.Π.Ο η καθυστερημένη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την πολύμηνη διαμάχη μεταξύ Παναιτωλικού και Πανελευσινιακού. Ωστόσο, πολύ σύντομα το ζήτημα εκείνο κρίθηκε οριστικά, αφού με συνοπτικές ενέργειες ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Γεώργιος Σταμάτης (Αγρινιώτης στην καταγωγή) προχώρησε σε σχετική νομοθετική ρύθμιση που άφηνε αμετάβλητη την κατάσταση. Έτσι, η Ελευσίνα παρέμεινε στη Β’ Εθνική κι ο Παναιτωλικός στην Α’ Εθνική. Το… χάπι, «χρυσώθηκε» με την παραμονή του Πανελευσινιακού στο δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημά μας, αφού όπως θα θυμάστε, με βάση τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής, η ομάδα του Θριασείου Πεδίου είχε υποβιβαστεί στο τοπικό πρωτάθλημα.

Τελικά το καλοκαίρι του 1976 και για να τερματισθεί όλη εκείνη η αναταραχή, η Ε.Π.Ο. αποφάσισε την αύξηση των ομάδων στην Α’ Εθνική (από 16 σε 18), διατηρώντας σε αυτήν τους δύο τελευταίους της κατάταξης Παναιτωλικό και Πανσερραϊκό, που κανονικά θα έπρεπε να υποβιβαστούν στη Β’ Εθνική. Επισημαίνουμε ότι έναν μόλις χρόνο πριν, είχαν υποβιβάσει τους… 5 τελευταίους συλλόγους (Ολυμπιακό Βόλου, Αιγάλεω, Καβάλα, Καλαμάτα και Λάρισα), κάτι που δεν είχε, ούτε ξαναέγινε ποτέ, προκειμένου να… μειώσουν τις ομάδες, από 18 σε 16 (!!!!!!!)

Δημοσίευμα της 4ης Ιουλίου 1976.

Αιγάλεω και Ορφέας στοχεύουν σε διάκριση.

Παρά τα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Αιγάλεω Α.Ο., ήταν βέβαιο πως οι πολυπληθείς φίλαθλοι του συλλόγου δεν άντεχαν να βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα στη Β’ Εθνική κατηγορία. Προοίμιο, εξάλλου, για κάτι πολύ σπουδαίο τη νέα περίοδο, αποτέλεσε η εντυπωσιακή εκτός έδρας νίκη επί της Αμφιάλης, στην τελευταία αγωνιστική της χρονιάς που έκλεισε. Στα τέλη Ιουνίου του 1976 διεξήχθησαν αρχαιρεσίες και τα διοικητικά «ηνία» ανέλαβε ο παλαιός αθλητής στίβου και βαλκανιονίκης στο άλμα επί κοντώ, Γεώργιος Καραμπατέας (1937-2005), γνωστός επιχειρηματίας της εστίασης. Ο στόχος που τέθηκε ήταν σαφής: Τίτλος και επιστροφή στην Α’ Εθνική! Ο Ρόδιος γκολτζής της ομάδας Μιχάλης Χάσταλης πείσθηκε να παραμείνει στον Όμιλο για ακόμη έναν χρόνο, ενώ από τον Πανιώνιο αποκτήθηκε ο νεαρός δεξιοτέχνης κυνηγός Κώστας Τσίκας και από τον Ιωνικό Νικαίας ο έμπειρος κεντρικός αμυντικός Στέλιος Παπαδάκης. Ο γκολκίπερ Βαγγέλης Συρίγος, που είχε προτάσεις να επιστρέψει στον Καναδά (για να αγωνιστεί ξανά με ομάδα της ομογένειας) τελικά παρέμεινε και αυτός.

 Από την άλλη, ο δυναμικός Ορφέας Αιγάλεω του άξιου τεχνικού Νίκου Μπαϊρακτάρη (1926-2001) έδειχνε να σταθεροποιείται στην κατηγορία, αφού οι προοπτικές του ήταν ευοίωνες και οι παράγοντές του αισιοδοξούσαν για τη συνέχεια. Είχε μάλιστα καταφέρει να ανανεώσει τη συμμετοχή του με νίκη επί του Ιωνικού στο «φινάλε» του πρωταθλήματος που έληξε και ως εκ τούτου, στόχευε σε ακόμη καλύτερα πράγματα. Ήταν στελεχωμένος με πολλούς έμπειρους παίκτες και έβλεπε με προοπτικές διάκρισης την επικείμενη, 4^η χρονιά του στη Β’ Εθνική. Ας μην ξεχνάμε πως τη σεζόν 1975-76 είχε καταφέρει δύο νίκες επί του Αιγάλεω!

Χατζησκουλίδης και Λίσα, σε φάση
από αγώνα Ατρομήτου Πειρ. - ΠΑΣ Γιάννινα.

«Ο μαύρος, ο σκύλος, ο Χατζησκούλ!»

Ένας ποδοσφαιριστής που τα επόμενα χρόνια θα αναδεικνύονταν σε εμβληματική μορφή για το City, έδειχνε τότε να βρίσκεται σε συνεχή ανοδική τροχιά: Ήταν ο πανύψηλος σέντερ φορ του Ατρομήτου Καμινίων Πειραιώς Χρήστος Χατζησκουλίδης (γεννημένος το Δεκέμβριο του 1952) που μαζί με το συμπαίκτη του Παναγιώτη Κατσαρό αποτελούσαν ένα δίδυμο – «φωτιά», στην επίθεση της Πειραϊκής ομάδας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ